وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

 و آن که صبر کند و از خطا در گذرد ، اين از کارهای پسنديده است

 

ساقيا برخيز و درده جام را
خاک بر سر کـن غـم ايام را
ساغر مي بر کـفـم نـه تا ز بر
برکـشـم اين دلـق ازرق فام را
گر چـه بدناميست نزد عاقـلان
ما نـمي‌خواهيم نـنـگ و نام را
باده درده چـند از اين باد غرور
خاک بر سر نـفـس نافرجام را
دود آه سينـه نالان مـن
سوخـت اين افـسردگان خام را
مـحرم راز دل شيداي خود
کـس نمي‌بينـم ز خاص و عام را
با دلارامي مرا خاطر خوش اسـت
کز دلـم يک باره برد آرام را
نـنـگرد ديگر بـه سرو اندر چمن
هر کـه ديد آن سرو سيم اندام را
صبر کن حافظ به سختي روز و شب
عاقـبـت روزي بيابي کام را

  
نویسنده : reza ; ساعت ٥:٤٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۱ اسفند ،۱۳۸٢
تگ ها :