نوروز در آيينه ادب (۷)

باد نوروزي همي در بوستان بتگر شود
تا زصنعش هر درختي لعبتي ديگر شود
باغ همچون كلبه بزاز پرديبا شود
راغ همچون طبله عطار پرعنبر شود
روي بند هر زميني حله چيني شود
گوشوار هر درختي رشته گوهر شود
چون حجابي لعبتان خورشيد را بيني به ناز
گه برون آيد زميغ و گه به ميغ اندر شود
افسر سيمين فرو گيرد زسر كوه بلند
بازمينا چشم و زيبا روي و مشكين سر شود

عنصری (م. ۴۳۱ ه.ق.)

  
نویسنده : reza ; ساعت ٧:٢٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٤ اسفند ،۱۳۸٢
تگ ها :