باز هوای وطنم آرزوست...


تقديم به
دماوند
......شاهد خاموش تاريخ ايران‌زمين
....................مظهر سرفرازی و ايستادگي
......................................نشان دردهای فروخورده.


اي ديــــو ســـپيد پاي در بـــــند...........اي گــــنبد گيتي، اي دمـــــاوند
از ســـيم بسر، يكي كــله خود...........ز آهــن به ميان، يكي كـمر بند
تا چـــــــشم بشـر نبيندت روي...........بنـــهفته به ابر چـــــهر دلـــــبند
چون گــشت زمين ز جورگردون...........سرد و سـيه و خــــموش و آوند
بنواخت ز خـشم بر فلك مشت...........آن مشت تـويي تو، اي دمـاوند
تو مـــشت درشت روزگــــــاري...........از گــردش قــرن‌هـــا پس افـكند
اي مشت زمين بر آسمان شو...........بـــــر ري بنواز ضــــربتي چــــند
ني ني تـــو نه مــشت روزگاري...........اي كـــوه نيم، ز گــفته خـرسند
تو قــــلب فــــــسردهء زمــــيني...........از درد ورم نـــــــموده يك چــــند
شو مــــنفجـر اي دل زمــــــــانه...........وان آتــــش خـود نهفته مپسند
هــــر آه تــــــــو افــــــكنــد زلازل...........از نيـــــشابــور تا نهــــــــاونــــد
وز بــــــرق تــنــوره‌ات بـــتـــــابد...........ز الــــبـــرز اشــــعه تا به الـــوند
اي مــــادر سر ســـــپيد، بشنو...........اين پــــند ســــياهبخت فـــرزند
بركـــش ز سـر اين سپيد معجر...........بنشــــين به يكــي كبـــود اورند
بگــــــراي چــــو اژدهـــای گــرزه...........بخروش چـو شـرزه شـير ارغـند
از آتـــــش آه خـــلق مظــلــــوم...........وز شــعلهء كـــيفر خــــــــــداوند
ابري بـــــفرست بر ســــــــر ري...........بارانــــش ز هـــول و بيم و ترفند
بشــــــكن در دوزخ و بـــرون ريـز...........باد افـــــره كـــفر كــافري چــــند
زان گـــــونه كه بر مدينهء عــــاد...........صـــــرصر شـــــرر عدم پراكـــــند
بفـــكن ز پي اين اساس تزويـــر...........بگــــسل ز هم اين نـژاد و پيوند
بركــــــن ز بـن اين بـنــا كـه بايد...........از ريــشه بناي ظلـــــم بركــــند
زين بي‌خـــردان ســفله بستان...........داد دل مــــــــردم خــــــــــردمند

ملک الشعرا بهار

  
نویسنده : reza ; ساعت ٢:٥۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳٠ تیر ،۱۳۸۱
تگ ها :