شعر عنوان وبلاگ

اين هم شعر سر در وبلاگ، هنوز چون نمی تونم تايپ کنم برای نوشتن اين، از اينجا کمک گرفتم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همه می پرسند:
چيست در زمزمه مبهم آب ؟
چيست در همهمه دلكش برگ ؟
چيست در بازی آن ابر سپيد ،
روی اين آبی آرام بلند ،
كه ترا می برد اينگونه به ژرفای خيال ؟

چيست در خلوت خاموش كبوترها ؟
چيست در كوشش بی حاصل موج ؟
چيست در خنده جام ؟
كه تو چندين ساعت ،
مات و مبهوت به آن می نگری ؟

- نه به ابر ،
نه به آب ،
نه به برگ ،
نه به اين آبی آرام بلند ،
نه به اين خلوت خاموش كبوترها ،
نه به اين آتش سوزنده كه لغزيده به جام ،
من به اين جمله نمی انديشم .

من، مناجات درختان را هنگام سحر ،
رقص عطر گل يخ را با باد ،
نفس پاك شقايق را در سينه كوه ،
صحبت چلچله ها را با صبح ،
بغض پاينده هستی را در گندم زار ،
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل ،
همه را می شنوم، می بينم .
من به اين جمله نمی انديشم !

به تو می انديشم
ای سراپا همه خوبی ،
تك و تنها به تو می انديشم .
همه وقت ،
همه جا ،
من به هر حال كه باشم به تو می انديشم .
تو بدان اين را، تنها تو بدان !
تو بيا
تو بمان با من، تنها تو بمان !

جای مهتاب به تاريكی شبها تو بتاب
من فدای تو به جای همه گلها تو بخند .
اينك اين من كه به پای تو درافتادم باز
ريسمانی كن از آن موی دراز ،
تو بگير ،
تو ببند !

تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو !
قصه ابر هوا را تو بخوان !
تو بمان با من، تنها تو بمان !
در دل ساغر هستی تو بجوش !
من همين يك نفس از جرعه جانم باقی است ،
آخرين جرعه اين جام تهی را تو بنوش !

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
زنده ياد فريدون مشيری


  
نویسنده : reza ; ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٥ خرداد ،۱۳۸۱
تگ ها :